WING CHUN
ΟΠΛΑ ΤΟΥ WING CHUN
Δύο παραδοσιακά όπλα που επεκτείνουν και εμβαθύνουν τις αρχές του συστήματος:
Τα Ξίφη Πεταλούδας και το Κοντάρι του Δράκου.
01
Bart Jarm Dao — Ξίφη Πεταλούδας
Το όνομα προήλθε από τον αρχικό δημιουργό, που σχεδίασε την τεχνική να στοχεύει τον καρπό, τον αγκώνα, το γόνατο και τον αστράγαλο — για να «σακατέψει», όχι να σκοτώσει. Προήλθαν από τον Ναό των Shaolin: οι μοναχοί τα έκρυβαν στις μπότες τους όταν ταξίδευαν και, επειδή η θρησκεία τους απαγόρευε τον θάνατο, τραυμάτιζαν τους ληστές σε οκτώ συγκεκριμένα σημεία.
02
Χαρακτηριστικά και χρήση
Το μήκος της λεπίδας ισούται με το μήκος γροθιάς-αγκώνα — σχεδιασμένο ώστε να επιτρέπει εσωτερική περιστροφή μέσα από τα χέρια. Λειτουργούν σαν επέκταση του χεριού, με ταυτόχρονη επίθεση και άμυνα. Στη νότια Κίνα χρησιμοποιήθηκαν κυρίως σε στενούς χώρους, με έμφαση στην ακρίβεια και τον συγχρονισμό των δύο ξιφών. Ένα επιτυχημένο χτύπημα συνήθως βγάζει τον αντίπαλο εκτός μάχης.
03
03
Look Dim Boon Kwan — Κοντάρι του Δράκου
Το «Dragon Pole» έχει το πλεονέκτημα του μήκους: γραμμική επίθεση, μηδαμινή κυκλική άμυνα. Ο τριγωνικός βηματισμός και ο κανόνας «επίθεση και άμυνα στον ίδιο χρόνο» επιτρέπουν στον μαχητή να εισχωρεί και να αποχωρεί σαν αστραπή. Κάθε σχολή το εφαρμόζει διαφορετικά, αλλά ο τριγωνικός βηματισμός παραμένει κοινός σε όλες.
04
Ιστορικό υπόβαθρο
Ήδη από το 3.000 π.Χ. η ράβδος (1,52–1,82 μ.) και ο μακρύς πόλος (έως 3,96 μ., με λεπτό κώνο) χρησιμοποιούνταν στο κυνήγι και τη μάχη. Το μακρύ κοντάρι εισήχθη στο Wing Chun από τον Leung Yee Tye, μαθητή του Jee Sin — ενός από τους πέντε Grandmasters των Shaolin. Ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στους μοναχούς κατά τη δυναστεία των Sung (960–1279 μ.Χ.), επειδή η θρησκεία τους απέτρεπε τα κοφτερά όπλα.
05